„Duchu Święty
miłości Ojca i Syna,
oświecaj nas
i wprowadzaj w miłość
Trójcy Przenajświętszej,
abyśmy byli jedno,
jak i Wy jesteście”

Duch Święty

Bez Niego nie ma życia duchowego.

Przełomowym momentem w życiu Matki Założycielki było przyjęcie sakramentu Bierzmowania. Osobiście doświadczyła przemieniającej mocy Ducha Świętego. Odtąd pragnęła Jego darów i działania dla wszystkich ludzi.

Matka Założycielka głęboko wierzyła, że nowe otwarcie się na moc Ducha Świętego doprowadzi ludzkość do odrodzenia.

Idea odrodzenia była jej bardzo bliska. Można powiedzieć, że uprzedziła i zapowiedziała nową wiosnę Kościoła, która już po jej śmierci dokonała się po Soborze Watykańskim II w postaci licznych ruchów i wspólnot.

Tak o tym pisała:

„Dzisiaj, odmawiając III część Różańca św., wgłębiałam się w Pracę Boską Jezusa w dziele odkupienia. (…) Choć ukazywał się po Zmartwychwstaniu, pouczał i tworzył Kościół Boży, choć w oczach tylu wiernych wniebowstąpił – jednak Sam nie mógł dokonać w duszach tego, co zamierzył, aż dopiero, gdy zasłał Ducha Świętego.

Zrozumiałam, bo i na mnie dokonała się ta przedziwna przemiana po bierzmowaniu, że dzieło odkupienia, to rzecz jedna, to jakby Boski materiał, lecz dzieło odrodzenia, uświęcenia, zjednoczenia, błogosławienia, przebóstwienia to jest co prawda dalszym ciągiem dzieła odkupienia, jego wynikiem – lecz jednocześnie całkiem nowym dziełem” (20 VI 1935 r. )

To dzieło odrodzenia jest możliwym i upragnionym przez Boga. Potrzeba jednego: świadomej współpracy z łaską Ducha Świętego.

 Zatem przyzywajmy Go:

Przybądź, Duchu Święty,
Spuść z niebiosów wzięty
Światła Twego strumień.
Przyjdź, Ojcze ubogich,
Dawco darów mnogich,
Przyjdź, światłości sumień.

O najmilszy z Gości,
Słodka serc radości,
Słodkie orzeźwienie.
W pracy Tyś ochłodą,
W skwarze żywą wodą,
W płaczu utulenie.

Światłości najświętsza!
Serc wierzących wnętrza
Poddaj swej potędze!
Bez Twojego tchnienia
Cóż jest wśród stworzenia?
Jeno cierń i nędze!

Obmyj, co nieświęte,
Oschłym wlej zachętę,
Ulecz serca ranę!
Nagnij, co jest harde,
Rozgrzej serca twarde,
Prowadź zabłąkane.

Daj Twoim wierzącym,
W Tobie ufającym,
Siedmiorakie dary!
Daj zasługę męstwa,
Daj wieniec zwycięstwa,
Daj szczęście bez miary!