Powołanie do naśladowania Jezusa Chrystusa w życiu zakonnym i wezwanie do miłości doskonałej powinno łączyć się ze świadomością naszej wielkiej słabości, na którą wskazał sam Chrystus słowami: ” Beze Mnie nic nie możecie uczynić” /J 15,5/ Zachodzi więc potrzeba szukania w pokorze serca pomocy nadprzyrodzonej w modlitwie, stosownie do zachęty: ” Trwajcie gorliwie na modlitwie…” / Kol 4,2/ ; „Nieustannie się módlcie” / Tes 5,17/ Modlitwa rozwija w nas życie nadprzyrodzone i prowadzi do zjednoczenia z Bogiem.

/konstytucje/