Najświętsza Duszo Chrystusa, Ogrodnika czuwającego nad wzrostem
latorośli Kościoła, uświęć nas.
Jezu! Wypełnij sobą moją pamięć, by ona żyła tylko w Tobie i dla Ciebie,
by wszystko inne straciło dla mnie wszelką wartość, a miało tylko taką, która Tobie przynosi chwałę.
Niech twoje życie
będzie oderwane od wszystkich i wszystkiego/…/ wiele jest w tobie małostek… pozostaw te wszystkie głupstwa tego świata i zmiłuj się nade Mną, żyjącym w tobie, bo chcę wszechwładnie w tobie żyć.
Duszo moja
ty musisz być inną dla twego bliźniego, którego nie lubisz i wciąż zdaje ci się, że ma żal do ciebie, podejrzewasz i się tym gnębisz. Porzuć to grzeszne myślenie i odpędź szatana, który cię dręczy. Ukochaj tą osobę, taka jak ona jest sama w sobie i pozostaw ją w spokoju.
Twoja praca
spełniona dla chwały Bożej, przyniesie wiele zbawczych sił dla tych, którzy potrzebują Bożych łask, wyjednanych przez ciebie…
Duszo moja ucz się
być zawsze chętną w swej pracy, miłując Mnie. Życie przeminie, lecz Ja, Bóg, w tobie będę wielki i dokonam tego, do czego przeznaczony byłem, by żyć w tobie.