Bóg mój,
jedyny władca mojej duszy, niech mną kieruje, niech uczyni mnie taką, jaką pragnie mnie mieć tu na ziemi.
Wiem, że
jeżeli umrę, choćby w tej oto chwili – cieszyć się będę Życiem.
Czas jest
mi dany na to, bym kochała Boga i dziękowała Mu za Jego łaski, więc precz oschłość z mojej duszy.
Nie jestem
samotną, bo już nawet teraz czuję się złączona duszą z Chrystusem Panem, którego miłość jest wieczną, jak On sam.
Bóg swoją
świętą wolą powołuje nawet grzesznika do swojej służby, czyniąc go świętym.
Dusze, które
z zaparciem się siebie, oddają się na służbę Bogu, ściągają łaskę Bożą na te biedne dusze przebywające w ciemności.
Słowo Chrystusowe
– jest słowem zbawienia i nigdy jego wartość się nie zmniejszy, bo to jest słowo Siły – Boga.
Jak teraz
jestem szczęśliwą, to trudno opisać, bo mogę często, a nawet co dzień zapraszać i przyjmować Ciebie Boże, do mego serca.
Najważniejsze
żeby Pana Jezusa, którego się przyjmuje w Przenajświętszym Sakramencie, bardziej niż wczoraj się kochało.
Najwyższy
Mistrz i Boski lekarz, On po to przyszedł do nas i zamieszkał w nas, by nas uleczyć i uwolnić od wszystkiego, co nie jest od Boga i co nie jest Bogiem.