Ja, Bóg
stałem się człowiekiem, by w tobie żyć – żyć przy tobie, z tobą, za ciebie, byś ty stała się jedno ze Mną.
Czuwaj, bym
zawsze był w tobie zadowolony z ciebie i kochał cię coraz bardziej za poświęcenie się twoje.
Żyj więc
zawsze przy Mnie, Mną i ze Mną, by żaden dzień nie był przeżyty bez troski o Mnie.
Chciałbym wielce
posiadać duszę, która byłaby całkiem zajęta Mną, by dać mi możność przejawiać w życiu Moją pokorę, która sprowadziłaby błogosławieństwo na ten świat.
Jeśli nie umiesz
kochać Jezusa, zacznij dziękować Jemu za wszystko, co On w sobie posiada i co nam przynosi.
Wielce Boga
cieszy, gdy widzi człowieka z całą uprzedzającą życzliwością i wiernością służącego bliźnim w uczynności swej.
Miłosierdzie Boże
ma w sobie Potęgę Odrodzenia, którym chce wypełnić dusze ludzkie i podnieść do najgłębszego zjednoczenia ze Sobą Bogiem Odwiecznym, Stwórcą i Panem.
Dziękczynienie
najbardziej zdolne jest czynić cuda w duszy – gdyż Bóg wdzięcznej duszy stokroć więcej razy się udziela.
Piękna jest
dusza, gdy ogień żarliwości ją wciąż przenika i zapala do wielkich czynów.