Miłość
odbudowuje, odświeża, odtwarza i wnosi sobą takie piękno, które duszę czyni dziwnie promienną w blaski podobieństwa do Boga.
Życie
każdej duszy pokaże, co ona z Jezusem w ciągu swego życia uczyniła.
Aniele Boży,
promienny mój przyjacielu, chcę wielce wsłuchiwać się w twoją pieśń miłości Boga,naucz mnie, Jasny, w duchu twym kroczyć do Boga, abyśmy mogli stanąć przed Nim jako jedno wdzięczne uwielbienie Boga.
Najmniejszy
uczynek uczyniony przez nas bliźniemu, choćby bez poznania tego, zwiększa łaskę uświęcającą i ją pomnaża w nas.
Pokój Boży
we wszystkim jest fundamentem, na którym możemy zbudować gmach szczęścia wiecznego.
Wpatrując
się w Miłość Duszy Jezusa możemy nie tylko u Niego się jej uczyć, ale czerpać z Niej siłę uczuć miłości.
Zabierz
Jezu moją wyobraźnię, byś tylko Ty mój Najmilszy żył w niej i zawsze stał przede mną jako żywy, którego kocham ponad życie jako swego Pana i Boga.
Jezu
zabierz moją wolę, by chciała tylko Ciebie i wszystko czyniła dla przypodobania się Tobie.
Jezu
pragnę żyć w Tobie, dla Ciebie, zabierz więc mój umysł, abym myślała o Tobie.
Jezu żyj
we mnie! Kochaj mnie, bo Twoja miłość jest życiem dla mnie.