Bóg swoją
świętą wolą powołuje nawet grzesznika do swojej służby, czyniąc go świętym.
Dusze, które
z zaparciem się siebie, oddają się na służbę Bogu, ściągają łaskę Bożą na te biedne dusze przebywające w ciemności.
Słowo Chrystusowe
– jest słowem zbawienia i nigdy jego wartość się nie zmniejszy, bo to jest słowo Siły – Boga.
Jak teraz
jestem szczęśliwą, to trudno opisać, bo mogę często, a nawet co dzień zapraszać i przyjmować Ciebie Boże, do mego serca.
Najważniejsze
żeby Pana Jezusa, którego się przyjmuje w Przenajświętszym Sakramencie, bardziej niż wczoraj się kochało.
Najwyższy
Mistrz i Boski lekarz, On po to przyszedł do nas i zamieszkał w nas, by nas uleczyć i uwolnić od wszystkiego, co nie jest od Boga i co nie jest Bogiem.
Miłość
odbudowuje, odświeża, odtwarza i wnosi sobą takie piękno, które duszę czyni dziwnie promienną w blaski podobieństwa do Boga.
Życie
każdej duszy pokaże, co ona z Jezusem w ciągu swego życia uczyniła.
Aniele Boży,
promienny mój przyjacielu, chcę wielce wsłuchiwać się w twoją pieśń miłości Boga,naucz mnie, Jasny, w duchu twym kroczyć do Boga, abyśmy mogli stanąć przed Nim jako jedno wdzięczne uwielbienie Boga.
Najmniejszy
uczynek uczyniony przez nas bliźniemu, choćby bez poznania tego, zwiększa łaskę uświęcającą i ją pomnaża w nas.