Pokój Boży
we wszystkim jest fundamentem, na którym możemy zbudować gmach szczęścia wiecznego.
Wpatrując
się w Miłość Duszy Jezusa możemy nie tylko u Niego się jej uczyć, ale czerpać z Niej siłę uczuć miłości.
Zabierz
Jezu moją wyobraźnię, byś tylko Ty mój Najmilszy żył w niej i zawsze stał przede mną jako żywy, którego kocham ponad życie jako swego Pana i Boga.
Jezu
zabierz moją wolę, by chciała tylko Ciebie i wszystko czyniła dla przypodobania się Tobie.
Jezu
pragnę żyć w Tobie, dla Ciebie, zabierz więc mój umysł, abym myślała o Tobie.
Jezu żyj
we mnie! Kochaj mnie, bo Twoja miłość jest życiem dla mnie.
Chcę żyć
w Tobie Jezu, zatraciwszy siebie, abym odnalazła kiedyś całą siebie w Tobie.
Jezu!
Tyś wszystko moje, w Tobie moje życie, moje szczęście, moja radość!
Jezu mój
Drogi, cała pragnę żyć Tobą dla Ciebie, bym mogła znaleźć siebie.
Ubóstwo ducha
uwalnia duszę od miłości własnej, gdyż ona przekłada ponad wszystko to, co Bogu jest miłe i co Jemu przynieść może chwałę.